تاريخ ايام يوستينيان است. آثار ديگر او عبارت است از حكايات1 (550) و تحقيقي در باب ابنيه و آثار يوستينيان2 (پس از 558).
مالالاس
يوحناي خطيب3 اهل انطاكيه، در زمان امپراتوران آناستاسيوس اول و يوستينوس دوم، يعني اقلاً از 518 تا 565 شهرت يافت. مورخ سرياني و بيزانسي. مؤلف تاريخ جهان، بر مدار تاريخ انطاكيه از عصر افسانهاي مصر تا 563. اين قديمترين نمونهٴ بيزانسي تاريخ كليسايي است. اين اثر كاملاً جنبهٴ عامهپسند دارد و به همين خاطر در تواريخ قرون وسطايي تأثير عميقي داشت (در تواريخ بيزانسي، سرياني، حبشي، گرجي، اسلاووني و لاتيني).
اواگريوس
اواگريوس مدرس4 در حدود 536 در اپيفانياي5 (حَماة) سوريه زاده شد، در انطاكيه برآمد و تا پايان سدهٴ ششم زندگي كرد. مورخ بيزانسي كليسا. مهمترين پيگيرندهٴ تاريخ اوزبيوس. تاريخ كليسايي او (مربوط به دورهٴ 431 تا 593) بهترين مأخذ تاريخ فتاوي مسيحي در سدههاي پنجم و ششم است و حاوي اطلاعات گرانبهايي در باب تاريخ دنيوي است.
يوردانس6
در مويزيا7، ناحيهٴ واقع در جنوب دانوب و شمال يونان8 زاده شد؛ مقارن نيمهٴ سدهٴ ششم در آنجا برآمد. مورخ تاريخ گوت ها. او در 551 دو اثر نوشت: (1) تاريخ روم9 از پيدايش تا 550 (كه جز دورهٴ مربوط به 450 تا 550 مشكل بتوان مطلب باارزشي در آن يافت)؛ (2) تاريخ گوتها10، كه